Σάββατο 22 Μαΐου 2010

Εθνική ομοψυχία; Ποια εθνική ομοψυχία;

Καθώς το μέλλον για τους εργαζόμενους αυτής της χώρας προβλέπεται όλο και ζοφερότερο, οι κοστουμαρισμένοι αλήτες, οι κλέφτες της ζωής του καθενός μας, έχουν και το θράσος να απαιτούν σκληρά μέτρα για να σωθεί η Ελλάδα και ο λαός από την πτώχευση.

Απαιτούν "εθνική" ομοψυχία και κοινή δράση. Όντως, εγώ ως εργαζόμενος με τον -απολύτως-βασικό μισθό, οφείλω να συστρατευτώ με τον μετανάστη, ανελλήνιστο πρωθυπουργό-ο οποίος είναι το λιγότερο γελοίος όταν προσπαθεί να ομιλήσει τα Ελληνικά, και το επιτελείο του, για να καλύψουμε τις τρύπες που δημιούργησε ο ανεκδιήγητος πατέρας του.

Εμπρός λοιπόν για μια εθνική ομοψυχία!
Κλέψανε, φάγανε, χτίσανε, γλεντήσανε, πληρώνουμε. Ελλάς, 2010.

Και εγώ κάθομαι και γράφω στη μοναξιά του υπολογιστή μου γιατί η φωνή μου πνίγεται από άλλη μια διερχόμενη μοτοσικλέτα της αστυνομίας.